گاهي فکر مي کني هستي

اما بعد بهت ثابت ميشه که نيستي

اينقدر مهم نيستي که به حساب بياي

مشکل دل ساده اينه که ساده وارد بازي ميشه، ساده هم از بازي خارج ميشه

در هر دو صورت هم متوجه نيست!

دلمو به چي خوش کردم؟ به ساده بودنش؟ به بي اهميت بودنم؟

يه روز ميگن کي نظر تورو پرسيد؟

فرداش ميگن کي تورو دعوت کرد؟

فرداش ميگن کي به تو حق زندگي داد؟

فرداش مي گن کي به تو اجازه داد نفس بکشي؟

آروم آروم حذف ميشي

ميدونم براي تو مهمم اما اين کافي نيست

اين آرومم نمي کنه

من از زندگيم دارم حذف ميشم

ميدوني فرق منو تو چيه؟

اينه که تورو براي من آفريدند ومنو براي غم

کاش يه ذره بودنم، عشقم، حرفم،عملم، ذاتم، توانايي هام، براي کسي مهم بود. به خودت نگير.منظورم

تونبودي.تو بهترين اتفاقي بوديکه اتفاق افتاد!

چه دلتنگم برای تو

برای دیدن چشمانی که تمام احساس دنیا را می توانم در آن ببینم

چه بی قرارم برای تو که یکباره تمام دنیا را زیبا تر از هر دیده ای در دیده گانم نهادی

بگوتا فردای آمدنت

تا سحر شدن این شب فراق

تا پایان این جاده تاریک

چگونه با این دل بی تاب من سر کنم

کدامین قصه سر سپردگی در گوشش بخوانم تا کمی با من مدارا کند

به خدا بی تابم

برای یک لحظه سر گذاشتن بر شانه ای که آرامش تمام عمر را برایم به ارمغان دارد

وقتی چشم دل می بارد تو بگو چگونه آرامش کنم

توکه مخاطب این دلی بگو

من لذت نواختن سیلی محکم عشق بر گوش یک دل بی قرار را می خواهم

تو بنواز من به نواختن دستان تو محتاجم

با کدامین اسب سپید افسانه ای این گونه می تازی

که من برای رسیدن به تو این همه بی مقدارم

برق چشمانت را از کدامین ستاره عاشق ره توشه داری که من این همه بی تو تارم

از کدامین قصه بیرون جهیدی

با کدامین رویا به ویرانه های  دل من سر زدی

که دل مرا از رویای نا کجا آباد این زمانه دزدی وپریدی

کفش افسانه ایت را در کدامین مهمانی دلم جا گذاشتی

که شاهزاده قلبم هنوز در به در یافتن توست؟

دیگه بریدم بگو تموم بشه

قول می دم دیگه قصه نمی گم

من خسته ام به نوازش دستای تو محتاجم

از این مردم

از این دنیا

متنفرم

هر کس از اين دنيا چيزي برميدارد

من اما فقط

دست برميدارم

دلم سفر مي خواهد

نه براي رسيدن به جايي

فقط براي رفتن

همين

زندگي من طعم شکلات خالص ميده... تلخ تلخ

فرق است ميــان آنــکه يـــارش در بــر

با آنـــکه دو چشــم انتظـــارش بــر در

من از تكرار هذيان در تب پاييز مي ترسم

از اين اسطوره هاي از تهي لبريز مي ترسم

درونم آنچنان از چهره ي تاريخ چركين است

كه از هر يادگار خاطره انگيز مي ترسم

برايم آنقدر از عقده هاي محتسب گفتند

كه از گيلاس هاي ارغواني نيز مي ترسم

حقيقت واژه ي تلخي است در قاموس ناپاكان

زتكرار حقيقت هاي حلق آويز مي ترسم

كلاغاني كه ديگر از مترسكها نمي ترسند

به تاراج حقيقت آمدند ، برخيز مي ترسم

اگر برف می دانست

کره خاکی اینقدر کثیف است

هرگز هنگام فرود آمدن لباس سفید نمی پوشید

اینجا هنوز تاریکی ست. تو به ازدحام کدامین کوچه ی خوشبخت خواهی نگریست وقتی

دریچه ها مسدود است

بی نهایت غصه خوردم وقتی فهمیدم هر چه درباره زندگی آموختم اشتباه بود.

در انتظار چیستی...؟

شبي غمگين ، شبي باراني و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت ديدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من مي گفت تنهايي غريب است

ببين با غربتش با ما چه ها کرد

تمام هستي ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبي به پا کرد

که او هرگز شکستم را نفهميد

اگه چه تا ته دنيا صدا کرد

از بيم و اميد عشق رنجورم،

آرامش جاودانه مي خواهم،

بر حسرت دل دگر نيفزايم،

آسايش بيکرانه مي خواهم

 ديگر نمانده هيچ به جز وحشت سکوت
 ديگر نمانده هيچ به جز آرزوي مرگ
 خشم است و انتقام فرومانده در نگاه
 جسم است و جان کوفته در جستجوي مرگ
تنها شدم ، گريختم از خود ، گريختم
تا شايد اين گريختنم زندگي دهد
 تنها شدم که مرگ اگر همتي کند
شايد مرا رهايي ازين بندگي دهد
تنها شدم که هيچ نپرسم نشان کس
تنها شدم که هيچ نگيرم سراغ خويش
 دردا که اين عجوزه ي جادوگر حيات
بار دگر فريفت مرا با چراغ خويش
اينک شب است و مرگ فراراه من هنوز
آنگونه مانده است که نتوانمش شناخت
اينک منم گريخته از بند زندگي
با زندگي چگونه توانم دوباره ساخت ؟

دلش پوسيـــد از حســـرت ؛ پنجره ي چـوبي . . .

بــس کــه از آسمانهــــا گفت ؛

بــــاران

زنانگي را دوست دارم

به دليل وسعت و بي کرانگي روح زنانه

که همه چيز را مي آزمايد

و مخاطب زشت ترين فحش ها

و زيباترين شعرها

و گنگ ترين احساسات

و مخوف ترين ترسهاي مردانه ست

****

بايد باكره باشى، بايد پاك باشى!
براى آسايش خاطر مردانى كه پيش از تو پرده ها دريده اند !
چرايش را نميدانى فقط ميدانى قانون است ، سنت است ، دين است
قانون و سنت را ميدانى مردان ساخته اند
اما در خلوت مى انديشى به مرد بودن خدا و گاهى فكر ميكنى شايد خدا را نيز مردان ساخته اند !!!

آنقـــدر دلـتنـگـم
که حتــي ابليـس
بـر وسعـت ايــن دلـتنـگي
سجده مي کنـد

***
ديگر نمانده هيچ به جز وحشت سکوت،ديگر نمانده هيچ به جز آرزوي مرگ

***

چيزي به فرو رفتنم نمانده ، چيزي به تمام شدنم نمانده ، در سايه سنگيني که بر روي زندگي ام افتاده ، وزش نابودي را مي بينم

***

آيينه هاي اتاق به شوق ديدن تو ايستاده اند،

***

فريــــــــــــاد را که همه می فهمند

سکوتم را اگر شنيدي

هنــر کردي!!!

***

چه جوري بگم آخه من نميخوام اين زندگي رو

پس به کي بگم خدايا نميخوام دلبستگي رو

خدانگهدار

برای همیشه

گاهي براي رسيدن بايد نرفت...؟

که وجودشان باید بی چون و چرا حادثه ای بزرگ شمرده شود

چه خسته ام از شاعران

از شاعران خسته ام٬

چه کهنه چه نو

اندکی شهوت و اندکی ملال

بهترین تفکرشان جز این نبوده ...؟

سکوتت را، سکوتت را نمي فهمم

از اينکه روز اول

گفته بودي دوستت دارم

و حالا بي خبر رفتي

من آري...؟

حس و حالت را نمي فهمم

تو را همچون خدايان مي پرستيدم

و اينکه گفته اي از پا فتادي

روزگارت را نمي فهمم

و روزي، روزگاري

شاد بودي

سر خوش و خندان

و اينک خسته و تنها

دليل گريه هايت را نمي فهمم

و من با آنکه مي دانم

تو هر گز بر نمي گردي

بگويي دوستت دارم

ولي دلخوش به اين هستم که خوشبختي

يکي چون من نصيبت نيست

دريغا گفتنت را، حرفهايت را نمي فهمم

نگفتم تا ابد بايد بماني پيش من، اما...؟

دليل رفتن اين بي صدايت را نمي فهمم

به آتش مي کشي کاشانه انديشه هايم

و اينکه ساکتي

صبرو قرارت را نمي فهمم

تو مستي، عاشقي

ديوانه اي، دائم خرابي...؟

و اينکه باهمه خوبي و با من بد

   دگر حرف حسابت را نمي فهمم...؟

ميخواي حرفاتو بگي بگو برو... ميخواي اشک بريزي زود بريز برو

ميخواي التماس کني باشه برو... ميخواي آرومم کني شدم برو

ميخواي از من بدوني خوبم برو... ميخواي از دل بخوني بخون برو

ميخواي احساست بشم فقط برو... ميخواي عاشقم کني بسه برو

چه جوري بگم آخه من نميخوام اين زندگي رو

پس به کي بگم خدايا نميخوام دلبستگي رو

واسه چي قلبارو دادي دست عاشقاي خالي

 مگه ميشه اين همه فرق بين ما 2تا بذاري

آخه هرچي گفتم و گفتي برو هرچي اشک ريختم برات گفتي برو

زير پاهات افتادم گفتي برو گفتي ارومم بذار بذار برو

 سولی---->psyCho

یا حق

عشق آدما به هم قصه ي خنده داريه اولش قشنگ و بعدش همه گريه ذاريه

وقتي عشق ها همه از دم مثه هم تموم ميشن   

چرا بايد باز شروع کرد آخه اين چه کاريه

 يکي پيدا نميشه تورو واسه خودت بخواد

 واسه چشم و ابروته هرکي که دنبالت مياد

بخدا دروغ ميگه وقتي ميگه عاشقته بخدا دروغ ميگه که جز تو چيزي نمی خواد

آدما عادت دارن از هم ديگه بت بسازن, وقتي که قديمي شد بگن ديگه خسته شدن

بگن اين کهنه شده به اون يکي دل ببازن

SoLi ----> PsyCho

کوه به کوه نه ولي آدم به آدم ميرسه ولي به تو لقب آدم ندادم

 دارم زوري مي خونم  ندارم حس حالش چون که بند عمر من مثه تو پاره شد

 تو منو زجر دادي گفتي بيماري خاص داري من که مردم ولي تو تازه اول داستاني

 فکر نکن نفهميدم واسه من لايي ميکشيدي ما تو اين مدت فقط سيگارو گاهي ميکشيديم

 يادته به من گفتي ازت دل يک رنگ ميخوام پس کجا بودي که من ميسوختم با دلتنگيات....!!!؟

هی فلانی...!؟

زندگی شاید همین باشد....!؟

تا ابد به انتظارت خواهم ماند!!!! 

اگر روزی دلتنگم شدی

اگر روزی خواستی به قایق محقرم باز گردی 

 وقتی می آیی پارویت را به همراه بیار فراموش نکن

من تا ابد به انتظارت خواهم ماند

PsyCh0

                    هنوز روی قلب من کشیده ردپای تو

                           و با من است هر کجا که می روم صدای تو

                 تو می روی و آسمان دوباره گریه می کند

           برای گریه های من برای خنده های تو

                                              هلا هلا که می روی به نا کجای زندگی

                  رها نمی کند مرا خیال آشنای تو

                 همیشه قلب ساده ام برای عشق تو می تپد

         همیشه بوسه می زنم به دست بی ریای تو

                                     تو رو به سمت جاده های دور دست می روی

                            و من دوباره می روم به سمت رد پای تو

بیزارم از آنان که پاورچین

 از کنار پنجره های نیم بسته میگذرند ...؟

PsyCh0

گلويم

با طنابي از صبوري

حلق آويز بغض ناگفته هاست

مي خواهم غسل دهم دردهايم را

بپيچم در کفن فراموشي ها

مي خواهم نيايش کنم

تنهايي ام را

زير باران هاي بي صدا ي شبانه

نمي دانم در کدامين فصل پريشاني ام ...؟

ميل به زماني دارم که

آخرين لحظه ي خود را

تن دهم به تمام فاصله ها...؟